۳۰ شب ایستادگی؛ دست برتر با ایران
به گزارش پایگاه خبری بهشهربیدار،به نقل از خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی بلاغ، ملت ایران اسلامی در سراسر کشور با حضور در میادین و خیابانهای اصلی شهر ضمن محکومیت شدید اقدامات متجاوزانه آمریکایی – صهیونی و بیعت با رهبر انقلاب، خونخواهی امام امت را فریاد زدند.
سیروز از آغاز تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به سرزمین ایران میگذرد؛ سیروز از روزهایی که آسمان این خاک رنگ تهدید میگیرد، اما زمینش زیر پای مردمی استوارتر از همیشه میماند.
در این شبها، وقتی تاریکی شهرها را در بر میگیرد، روشنایی حضور مردم در خیابانها معنای دیگری پیدا میکند؛ حضوری که نه از سر عادت، بلکه از عمق باور و غیرت برمیخیزد.
هر شب، کوچهها و خیابانها به صحنهای زنده از ایستادگی تبدیل میشود. مردان و زنانی که شاید روزی خسته از کار و زندگی به خانه بازمیگردند، حالا با ارادهای تازه به دل خیابان میآیند؛ گویی جنگ نهتنها آنها را فرسوده نمیکند، بلکه روحی تازه در جانشان میدمد. صدای گامهایشان، پیامی روشن دارد «این ملت، در برابر تهدید، عقب نمینشیند.
۳۰ روز از ابتدای تجاوز مشترک آمریکایی – صهیونی به ایران گذشته است. قرار بود چهار روزه پروندۀ جنگ بسته شود. قرار بود نقشۀ جغرافیایی ایران تغییر کند. قرار بود حاکمیت سیاسی ایران رنگ عوض کند.
قرار بود با تحریک تعدادی از گروههای تروریستی تجزیهطلب، از چند سمت به ایران یکپارچه هجوم ببرند و هر گروه، تکهای را به دهان بکشد. قرار بود مردم را به شورش داخلی بکشانند. قرار بود جنگ داخلی راهاندازی شود.
قرار بود با ترور شخصیتهای سیاسی و نظامی کل کشور دچار فروپاشی شود. قرار بود بر نفت و انرژی و منابع، سیاستهای جدید مبتنی بر تأمین منافع کاخ سفید حاکم شود.
حالا از همۀ رؤیابافیهای جاهطلبانۀ بالا ۳۰ روز گذشته است. عرصۀ میدان هیچ شباهتی ندارد با آنچه که دستگاه تحلیلی آمریکا و اسرائیل برنامهریزی کرده بودند. تمام اهداف اعلامی و راهبردی محور صهیونی آمریکایی به حاشیه رفته است. این را رسانههای اصلی آمریکا میگویند.
اکونومیست چندی قبل اعلام کرده بود تغییر نظام سیاسی یا تجزیه ایران را به کنار بگذارید الان مسالۀ اصلی کاخ سفید این است که چگونه قفل تنگۀ هرمز را باز کند. نیویورکتایمز هم در گزارشی تحلیلی اعلام کرده بود طرح فعال کردن هستههای تجزیهطلبانۀ علیه ایران و تحریک مردم داخل ایران به شورش علیه جمهوری اسلامی، شکست خورده است.
سمت دیگر میدان راهبرد سنگین و سهمگینی است که ایران بر جنگ تحمیل کرده است. این ارادۀ ایران است که تنگۀ راهبردی هرمز را کنترل میکند.
ایران است که تعیین میکند عبور و مرور از این مسیر استراتژیک دنیا چگونه و با چه آهنگی انجام شود. ایالات متحده همۀ اهداف اعلامی و راهبردی را کنار گذاشته تا هرمز دوباره به شرایط عادی باز گردد.
به تعبیر یکی از شخصیتهای خارجی، هدف جنگی ایالات متحده این شده است که همان شرایطی را در تنگه هرمز محقق کند که پیش از جنگ برقرار بود. تلاشی که تا اینجا بدون نتیجه بوده و در آینده هم بدون نتیجه خواهد بود.
قصه اما محدود به این شرایط نیست. طرح شورش و جنگ و ناآرامی داخلی نهتنها محقق نشده بلکه کف خیابان عکس آن رخ داده است. جامعۀ ایرانی سطح جدید و سنگینی از انسجام و اتحاد ملی را تجربه میکند.
اقشار مختلف فرهنگی و اجتماعی از هر سطح اعتقادی و دینی و مذهبی تا دیروقت در خیابانها فریاد حمایت از مقاومت ملی علیه تجاوز آمریکایی – صهیونی را فریاد میزنند و خیانت و وطنفروشی را نکوهش و مذمت میکنند. ترور شخصیتهای مختلف سیاسی و نظامی مایۀ فروپاشی حاکمیت و کشور نشده است. در لایۀ مسئولان و شخصیتها حتی یک مورد سازش و همراهی با دشمن ثبت نشده است.
ماجرا حتی به اینها هم محدود نشده است. در دو مورد که دشمن به دنبال ایجاد رعب و تأثیر بر نظام تصمیمسازی کشور بود با گستاخیِ محدود بر زیرساختهای جنوب کشور و زیرساختهای صنعتی کشور در خوزستان و اصفهان، قصد فشار بر ایران را داشت. اتفاقی که با واکنش چند برابری ایران روبرو شد.
در تقاص این دو موج گستاخی، حجم عظیمی از تأسیسات نفت و گاز و انرژی و سایتهای صنعتی و پالایشگاهی در حجمی چند برابر زیر ضربه حملات ایران قرار گرفت. حملاتی که آنقدر طول و عرض و ارتفاع داشت که به دو عقبنشینی صریح ترامپ انجامید. ایران با ارادهاش تهدیداتش را معتبر کرده است.
رئیسجمهور گستاخ ایالات متحده پیش از آغاز تجاوز به ایران به یکی از کشورهای منطقه اطمینان خاطر داده بود کل پرونده بعد از چند روز بسته خواهد شد.
حالا یک ماه از این وعدههای جاهطلبانۀ رئیس کاخ سفید گذشته. بازار انرژی متأثر از تصمیمات تهران است. ایران همۀ برگهای برندهاش را رو نکرده. زیرساختهای نظامی آمریکا در اطراف مرزهای غربی و جنوبی را خنثی کرده.
نرخ شلیکهایش به اهداف آمریکایی و اسرائیلی ثابت مانده و راهبرد خودش را به جنگ تحمیل کرده. مردم و مسئولان ایرانی از قبل گفته بودند که اینجا ایران است، نه ونزوئلا یا سوریه یا هر جای دیگری که در برابر عربدههای بچهکُشها قالب تهی میکنند.
به گزارش بلاغ، با گذشت سی روز از تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، مردم در شهرها و روستاهای مختلف هر شب با حضور پرشور در خیابانها، ضمن محکومیت اقدامات متجاوزان و حمایت از پاسخ نیروهای مسلح، بر تداوم ایستادگی و دفاع از کشور تأکید میکنند.
انتهای خبر/